Archive for Lipiec, 2013

Strategia inwestycyjna Carry trade

Strategia walutowa, o charakterze spekulacyjnym, która polega na zadłużaniu się w walucie kraju, o niskim oprocentowaniu oraz lokowaniu środków pieniężnych w walucie o wysokiej stopie procentowej. Wykorzystuje się w ten sposób różnice oprocentowania. Ma ona szanse powodzenia w stabilnym otoczeniu, gdzie nie ma wielkich ruchów walutowych i jest możliwe i programowalne zadłużanie się niskooprocentowane przy jednoczesnym inwestowaniu środków finansowych o wysokiej stopie zwrotu. Strategia ta wykorzystuje pewna prawidłowość, ze waluta krajów o wysokich stopach procentowych ma tendencje do umacniania się. Przykładowo pożyczamy jeny, których oprocentowanie w Japonii wynosi około 0,1%, by kupić obligacje australijskie. Jednak jak każda strategia jest obarczona ryzykiem walutowym. Zwłaszcza , że ostatnie dwa lata kryzysu na rynkach europejskich poważnie wpływają na ten typ strategii inwestycyjnej. Jeszcze do niedawna ten typ transakcji był wręcz bezpieczny, oparty w zasadzie na dwóch walutach amerykańskim dolarze oraz japońskim jenie. Tamtejsze banki zapewniały stabilizacje stóp procentowych bliskich zeru. Jednakże taka polityka walutowa doprowadziła w przeciągu kilu lat do kryzysu gospodarczego. Znaczenie dla strategii Carry trade mają prognozy makroekonomiczne. Zwłaszcza, że inwestorzy coraz częściej obstawiają, w jakim tempie kraje Europejskie będą się podnosić z kryzysu i czy warto zacząć inwestować za pomocą Euro.

Rynkowy kurs walutowy

Jeżeli cena jednej waluty wyrażona jest druga walutą mamy do czynienia z kursem walut. Transakcje walutowe odbywają się na rynku walutowym, gdzie występują składniki rynku takie jak popyt, podaż oraz cena. Rozróżniamy sztywny kurs walutowy, czyli nie podlegający wahaniom, ustalany przez organy państwowe, stały kurs walutowy, czyli ulega wahaniom jedynie wywołanym przez popyt i podaż, lecz jego wahania są ściśle określone oraz płynny kurs walut . Ten ostatni kształtuje jedynie popyt i podaż pieniądza, a organy państwowe w niego nie ingerują. Wprawdzie relacje kursów walut decyduje prawo rynku, gdzie o wysokości ceny decyduje zrównoważony popyt i podaż danej waluty względem innej. Jednak nie tylko obroty handlowe pomiędzy państwami uczestniczącymi w wymianie walut, wymiana usług zwłaszcza turystycznych przepływy technologii maja wpływ na regulację kursów walut. Także polityka walutowa państw, która ingeruje w system kursów walut. Kursy walut pełnia dwie zasadnicze funkcje. Pierwsza z nich to funkcja informacyjna, która jest be spłatana i na bieżąco informuje o aktualnym kursie waluty. Jest pomocna przy wykorzystaniu przez przedsiębiorstwa przy podejmowaniu decyzji dot. importu i eksportu. Jest to istotny element przy planowaniu i zarządzaniu nie tylko na szczeblu państwowym lecz i niższym dla poszczególnych podmiotów gospodarczych. Druga funkcje jaka pełni kurs walut jest funkcja cenotwórcza polegająca na przenoszeniu układów cen z jednego państwa na drugi wraz z ekonomicznymi konsekwencjami.

Dywidenda, a cena akcji na giełdzie

Dywidenda, czyli część zysku spółki akcyjnej wypłacana posiadaczowi akcji przedsiębiorstwa. Przed wypłaceniem dywidendy musi nastąpić uchwalenie jej wypłaty przez Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy. Ustala się wówczas dzień wypłaty oraz dzień ustalenia prawa do otrzymania dywidendy. Do jej otrzymania konieczne jest posiadanie akcji z co najmniej trzeciego dnia roboczego sprzed daty ustalenia prawa do dywidendy. Wypłacana jest najczęściej w dwóch ratach raz w roku i jest to zysk lub jego część przeznaczony do podziału z poprzedniego roku obrachunkowego. Dywidenda ma znaczący wpływ na cenę akcji na giełdzie, gdyż po jej wypłacie kurs powinien spaść, bo część pieniędzy majątku przedsiębiorstwa został wyprowadzony na zewnątrz. Dlatego to spółki decydują czy pieniądze z zysku firmy zainwestować czy wypłacić w formie dywidendy posiadaczom akcji. Wysokość dywidendy zależy również od ilości posiadanych akcji przedsiębiorstwa przez danego akcjonariusza. Może się również tak zdarzyć, że posiadacz akcji nie ma ich zdeponowanych w biurze maklerskim. Najczęściej dotyczy to osób, które nabyły akcje na rynku pierwotnym lub otrzymały tzw. akcje pracownicze. Wówczas dywidendę mogą one odebrać bezpośrednio od biura maklerskiego, które prowadzi rejestr akcjonariuszy na użytek spółki emitującej akcje.

Ceny spółek giełdowych

Na giełdzie papierów wartościowych mamy do czynienia z notowaniami spółek z różnymi cenami. Cena firmy powinna mieć odzwierciedlenie w zyskach, wartości księgowej czy wypłaconej dywidendy. zdarzają się sytuacje przewartościowania spółki, w przypadku braku dużych zysków lub jej niedowartościowania. Ma to miejsce w przypadku gdy roczny zysk spółki przypadający na jedna akcję jest niewielki. Istnieje kilka metod wyceny spółki stosowanych również w przypadku wartościowania ceny jednej akcji wypuszczonej na rynek papierów wartościowych. Szacowanie przyszłych przepływów pieniężnych, a następnie zdyskontowaniu to metoda zdyskontowanych przepływów pieniężnych. Sumując je otrzymuje się wartość firmy. Kolejna metoda to porównawcza zwana inaczej mnożnikowa. Określa się wartość przedsiębiorstwa porównując do podobnych firm notowanych na giełdzie lub przeprowadzonych transakcji kupna- sprzedaży. Najbardziej uniwersalną metoda wyceny jest metoda dochodowa. Polega na powiązaniu wartości firmy do generowanych przez nią zysków czy dywidend. Wyceniając stosuje się rożne rodzaje określenia jak wartość rynkowa, wewnętrzna czy giełdowa. Wycena przedsiębiorstwa służy celowi, dla którego się ją przeprowadza, a także zależy od dostępności danych, stanu spółki czy gospodarki. Metody porównawcze najczęściej stosują analitycy giełdowi oraz w bankowości inwestycyjnej przy wycenie spółek do fuzji i przejęć.

Terminy grania na giełdzie

Zaczynając przygodę z papierami wartościowymi i giełdą spotkamy się ze specyficzną terminologią. Przybliżymy niektóre pojęcia z tej dziedziny. Na giełdzie funkcjonują papiery wartościowe, czyli akcje i obligacje. Różnią się one między sobą poziomem ryzyka, gdzie obligacje najczęściej emitowane przez Skarb państwa charakteryzują się niskim ryzykiem, a akcje różnych przedsiębiorstw będących uczestnikami giełdy maja wysokie ryzyko inwestowania. Ponadto akcje są częścią wartości firmy i uprawniają do otrzymania dywidendy, a także do decydowania o losach spółki poprzez uczestnictwo w Walnym Zgromadzeniu Akcjonariuszy. Oczywiście jeżeli posiadamy kilka akcji danej spółki nie mamy wielkich możliwości na decydowanie w sprawach zarządzania przedsiębiorstwem. natomiast obligacja ma charakter papieru dłużnego, czyli emitent obligacji pożycza od nabywcy określoną sumę pieniędzy w zamian za wykup po określonym czasie za wynagrodzeniem, które jest oprocentowaniem papieru. kolejnym często spotykanym pojęciem giełdowym jest notowanie. Większa część spółek jest notowana w ciągłych notowaniach. oznacza to, że kupno i sprzedaż akcji może się odbywać w sposób ciągły w czasie sesji giełdowej . Trwa to od 9.30 do 16.30. natomiast mogą również notowania spółek odbywać się na fiksingach, czyli transakcje odbywaj a się dwa razy dziennie o 11.15 i 15.00. natomiast zlecenia mogą być składane przez cały czas pomiędzy sesjami fiksingu. Notowania możemy oglądać online w czasie rzeczywistym.

Początek inwestowania na giełdzie

To jak będziemy inwestowali na giełdzie zależy wyłącznie od nas samych, od ilości czasu poświęconego na analizę, umiejętności, predyspozycji no i oczywiście zasobności portfela. Najbardziej popularne jest inwestowanie na giełdzie, czyli kupno i sprzedaż akcji spółek, potocznie mówiąc gra na giełdzie. Wybór spółek na które „postawimy” swoje oszczędności zależy od sposobu analizowania spółki i jej otoczenia. Można co kilka dni kupować i sprzedawać akcje na podstawie komunikatów ze spółek oraz notowań na giełdzie. Kolejnym sposobem jest przemyślane analizowanie perspektywy akcji z długiego okresu czasu, roku czy nawet kilku, następnie zakup tanich akcji, które na rynku rokują nadzieje, a następnie po okresie bezczynności odsprzedanie ich na giełdzie. Oczywiście najlepiej z zyskiem. Istnieje również sposób polegający na kilkukrotnym zakupie i sprzedaży akcji podczas jednej sesji giełdowej. Można inwestować w jedną spółkę, lub kupując kilka firm. Drugi sposób wydaje się mniej ryzykowny, gdyż zawsze do wyboru mamy kilka, miejąc nadzieję, że chociaż jedna przyniesie nam zaplanowane zyski i pokryje ewentualne straty na zakupie akcji innych spółek. Nie ma również określonej kwoty, jaką zaczynamy inwestycje w giełdę papierów wartościowych. Nie mniej jednak należy się liczyć, że pośrednictwo biura maklerskiego pobierają prowizje i opłaty za swoje usługi. Oczywiście możemy do inwestowania wykorzystać Internet, wówczas prowizje mogą nie przekroczyć 1% transakcji. Natomiast osobiste lub telefoniczne zlecanie transakcji zwykle kosztuje 1-2 % prowizji od zlecenia.

Rodzaje papierów wartościowych

Dokumentem uosabiającym należne prawa majątkowe posiadaczowi jest papier wartościowy. Najbardziej znanym papierem wartościowym jest banknot. Inne to akcje, obligacje, czeki, bony skarbowe i oszczędnościowe, czeki i weksle, a także jednostki uczestnictwa funduszy inwestycyjnych. Papiery wartościowe dzieli się na reprezentujące współwłasność czyli akcje oraz wierzytelności, czyli wszystkie pozostałe. Ze względu na charakter dochodów papiery wartościowe grupujemy na przynoszące stały dochód , czyli akcje, obligacje, weksle oraz przynoszące zmienny dochód. Papiery wartościowe mogą być imienne wówczas na papierze umieszczone są dane właściciela, a przeniesienie praw majątkowych może się odbyć wyłącznie na drodze aktu notarialnego. Drugim rodzajem są papiery wartościowe na okaziciela, czyli ten posiada prawa majątkowe, kto ma papier. Na rynku finansowym funkcjonują papiery wartościowe o określonym z góry okresie funkcjonowania. Oznacz to , ze po tym okresie podlegają obowiązkowemu wykupowi przez wydawcę papieru. Takimi papierami są obligacje, weksle oraz bony skarbowe. Są również na rynku takie, które są bezterminowe i nie podlegają wykupowi, czyli akcje, jednostki uczestnictwa a także banknoty. Papiery mają cenę nominalną i cenę emisyjną. Cena nominalna to taka, która jest uwidoczniona na papierze i stanowi podstawę praw majątkowych, natomiast cena emisyjna to taka, która należy zapłacić za nie na rynku pierwotnym. W przypadku obligacji zerowych czy bonów skarbowych cena emisyjna jest niższa od ceny nominalnej, w pozostałych przypadkach jest równa lub emisyjna jest wyższa od nominalnej.

Finansowy portfel inwestycyjny

Zbiór wszelkich finansowych oraz innych aktywów inwestora finansowego , które stanowią formę lokowania majątku nazywamy portfelem inwestycyjnym. W jego skład mogą wchodzić aktywa finansowe czyli pieniądz w formie gotówki, lokaty bankowe, obligacje, akcje, udziały w innych przedsiębiorstwach, jednostki funduszy powierniczych oraz majątek w postaci nieruchomości, antyków, złota, kamieni szlachetnych, dzieł sztuki itp. Aktywa majątkowe to wszelkie dobro, które można „zamienić” na pieniądz. Aktywa między sobą różnią się poziomem płynności, czyli zdolnością zamiany jednej formy aktywa na drugi bez utraty na wartości. Różnica może wynikać również z ryzyka posiadania i uzyskiwania dochodu. Inwestorzy w zależności od możliwości tworzą jednorodny lub zróżnicowany portfel inwestycyjny. Przy budowaniu portfela inwestycyjnego ważne jest aby stopa zwrotu była stosunkowo wysoka przy niskim ryzyku. W celu dywersyfikacji portfela inwestycyjnego, czyli zmniejszenia ryzyka wskazane jest różnicowanie asortymentu aktywów w portfelu inwestycyjnym. W ten sposób nie tylko zmniejsza się prawdopodobieństwo wystąpienia straty lecz co za tym idzie również prawdopodobieństwo wystąpienia najwyższego zysku. Odbywa się na drodze posiadania różnorodnych papierów wartościowych spółek , akcji czy obligacji. Działa tutaj zasada ekonomiczna, która mówi, że aktywa o niskim ryzyku czyli lokaty bankowe, obligacje państwowe generują stosunkowo niski dochód. Natomiast aktywa o wysokim stopniu ryzyka czyli na przykład dywidendy z akcji czy dochód z różnicy kursów walut przynoszą relatywnie wysoki dochód lub mogą go nie przynieść wcale.

Współczesny system bankowy

Wszystkie instytucje bankowe oraz finansowe wraz z normami prawnymi , które regulują zakres i działanie banków nazywamy systemem bankowym. System bankowy pełni funkcję emisyjną czyli wypuszcza na rynek środki płatnicze oraz reguluje podaż pieniądza. W bankach komercyjnych poprzez mechanizm tworzenia depozytów , a także pożyczek i kredytów pełni rolę depozytowo- kredytową. Pełni tez funkcję alokacyjną, czyli pomaga w przepływie środków finansowych pomiędzy różnymi branżami z tych bardziej efektywnych do mniej gałęzi gospodarki. Banki na zlecenie swoich klientów dokonują rozliczeń i w ten sposób pełnia funkcję rozliczeniową. Ponadto system bankowy jako dawca kapitału w postaci pożyczek i kredytów pełni rolę stymulacyjną wpływając na rozwój przedsiębiorczości. Dodatkowo banki pełnia funkcję finansowo- doradczą na rzecz interesów swoich klientów. W Polsce system bankowy składa się z banku centralnego, czyli NBP, który sprawuje funkcję nadzorczą i kontrolną nad innymi bankami. W ten sposób spaja w jedna całość i stabilizuje system bankowy. Kolejnym szczeblem w polskim systemie bankowym są banki komercyjne, które na rynku są najliczniejsze, a także banki specjalne. Te ostatnie specjalizują się w działaniach operacyjnych bądź funkcjonalnych lub klientach. Można tutaj wymienić banki emitujące obligacje i listy zastawne, przyjmujące depozyty długoterminowe, lokaty specjalne czy udzielające kredytów na finansowanie inwestycji w przemyśle, rolnictwie czy budownictwie mieszkaniowym. Można do tej grupy zaliczyć banki hipoteczne czy banki udzielające kredytów pod zastaw nieruchomości. W grupie banków specjalnych można również znaleźć banki zakładane przez samorządy, czyli banki komunalne. Te specjalizują sie w udzielaniu kredytów i przyjmowaniu oszczędności na lokalnym polu działania banku.

Co to jest obligacja?

Obligacja, czyli papier wartościowy, który jest dowodem udzielenia pożyczki przez nabywcę , osobie prawnej emitującej papier wartościowy zwany emitentem. Obligacje najczęściej są na okaziciela, a emitentem może być Skarb Państwa, związki samorządowe lub duże przedsiębiorstwa. Obligacja emitowana jest na jakiś z góry określony termin, który jest zaznaczony na papierze wartościowym jako termin wykupu.Obligacja jak każda pożyczka ma wartość nominalną i realną. Najczęściej emitowana na wykup kilkuletni. Osobie posiadającej obligacje przysługuje wykup jej przez emitenta lub na wtórnym rynku giełdowym. Z tytułu posiadania obligacji nabywca posiada prawo do wynagrodzenia za pożyczona sumę według oprocentowania. Ze względu na stopy procentowe możemy wyróżnić obligacje o stałej stopie procentowej, zmiennej stopie procentowej lub o kuponie zerowym. Pierwszy rodzaj obligacji najczęściej emitowany jest w warunkach braku inflacji, lub przy jej niskim poziomie i spadkowej tendencji. Obligacje o zmiennej stopie procentowej emituje się w pozostałych warunkach, czyli jeżeli inflacja ma tendencje wzrostowe lub nieregularne wahania. Natomiast obligacje zerowe emitowane są po cenie niższej niż nominał obligacji a wykupowane po cenie nominalnej. Jest jeszcze możliwość emitowania obligacji zmiennych przez spółki akcyjne. Mogą one być wykupione jak zwykłe obligacje lub zamienione na akcje spółki, która je wypuszcza na rynek. Wykup następuje po upływie terminu wykupu obligacji. Wynagrodzenie nabywcy obligacji może nastąpić w dwojaki sposób: jednorazowo lub sukcesywnie. Drugi sposób wykupu najczęściej odbywa się kwartalnie lub półrocznie i stosowane jest w przypadku obligacji wieloletnich.